ŞÜKR SƏCDƏSİ:
Tilavət səcdəsi kimidir. Özünə nemət gələn və ya bir dərddən qurtulan kimsənin, Allahü-Təala üçün “səcdəi-şükr” etməsi müstəhəbdir. Səcdədə öncə “Əlhamdulillah” deyər. Sonra səcdə təsbehini oxuyar. Namazdan sonra səcdə etmək məkruhdur.
Namazda tadili-ərkana riayət etməyənin bütün məxluqlara zərəri toxunur. Çünki o kimsənin günahı səbəbi ilə yağışlar yağmaz, yerdə əkinlər bitməz və vaxtsız olaraq yağış yağar, fayda yerinə zərər vermiş olar buyurulmuşdur.
TÜRKLƏR
XIX əsrdə qərbdə Türk tarixinin ən qabaqçıl mütəxəssislərindən biri olan fransız Leen Cahun belə yazmışdır:
“Başqa millətlərin əksinə olaraq Türklərdə xalqı bəsləyən, geydirən və xərcliyini verən xaqandır. Onlarda vergi demək, xalqın əsas məsrəfi deməkdir. Əgər xaqan artıq yurddaşlarının gəlirlərini qarşılamayacaq vəziyyətə gələrsə, onlara izn verir. Onlar da gedib ehtiyaclarını başqa bir xaqanın bayrağı altında axtararlar. Terx xaqanın gecə yatmaması və gündüz dincəlməməsi, yalnız kasıbları bəsləyib, geydirmək üçün deyildir. O, Türküb şöhrəti və millətin şan və şərəfi üçün gecə-gündüz çalışmış və çarpışmışdır. Misir fironu, İran şahı və Asur hökmdarı millətlərini öz əlaqələri üçün və ilahlarının qüdrətini göstərmək üçün ölümə yolladıqları halda, Türk xaqanı millətini yüksəltməkdən başqa bir şey düşünməmişdir.”