Untitled Document

ŞER

Ey zair-i sahib-nəfəs, hubb-ı sivadan meyli kəs.
Dünyada qalmaz heç kəs, Allahü bəs, baki həvəs.
Hər ten bitər bir dərd ilə, gah germ ilə, gah sərd ilə
Uğraşmağa bir fərd ilə, dəyməz bu dünya-yı əhas.
Mən də Fərid-i əsr idim, fass-ı nigin-i sədr idim,
Nakş-ı hümayun-ı satr idim, göstərdi çarx ru-yi abəs.
Dil-xəstə oldum bir zaman, tədric ilə bitdi tüvan,
Uçdu nəhayət murq-ı can, çünki xarab oldu qəfəs.
Söndü çəraq-ı afiyət, zülmətdə qaldı şeş cəhət,
Açıldı sübh-i axirət, ənvar-ı Haqdan muqtəbəs.
Buldum o dəm Sübhanımı, ərz eylədim üsyanımı,
Matlub idüp, qufranımı, rahmətlə oldu dad-rəs.
Ya Rəbb! Bu abd-i rüsiyah, etdimsə də yüzmin günah,
Dərgahını qıldım pənah, əfvindir ancaq mültəməs.
Tarixdir ism-i Qafur, labüd edər sirri zühur,
Əfv olunur hər bir qüsur, Allahü bəs baki həvəs.
Abdürrahmən Sami Paşa

Namaza gələnin fərqi

Harun Rəşid, bir Ramazan günü Bəhlula, axşam namazında məscidə getməsini və namaza gələn hər kəsi iftara dəvət etməsini söylədi.

Axşam oldu, namaz qılındı, namazdan sonra Bəhlul 5-10 nəfər bir qrupla gəldi. Harun Rəşid çaşdı:
- Axşam məscidə bu qədər insanmı gəldi?

Bəhlul cavab verdi:

- Siz mənə məscidə gələnləri deyil, namaza gələnləri iftara çağır dediniz. Namazdan sonra məscid qapısında dayandım, çıxan hər kəsə imamın namaz qıldırarkən hansı surəni oxuduğunu və daha başqa şeylər soruşdum. Onları da tək bu gətirdiyim kəslər bildi. Məscidə gələn çox idi amma namaza gələn bu qədər imiş.