Untitled Document

BÖYÜKLƏRİ SEVƏN MƏHRUM QALMAZ

Cüneydi Bağdadi həzrətlərinin başqa bir şəhərdə yaşayan sevənlərindən biri izah edər:

Bir gün bazarda gəzərkən bir gözəl qadın görüb təkrar-təkrar baxdım. Sonra peşman olub tövbə istiğfar etdim. Axşam evə gəldiyimdə xanım dedi ki:

- Əfəndi bu gün üzünüzü qaralmış görürəm, görəsən nə səbəbdəndir?

Aynanı götürüb baxdım ki, həqiqətən üzüm qaralmış idi. Səbəbi nə olduğunu düşünərkən ağılıma o qadına baxdığım gəldi. Bir mağaraya çəkilib günlərlə göz yaşı tökdüm, günahımın əfvi üçün Allahü təalaya yalvardım. Yenə də dinc ola bilmədim. Sonra yadıma, Cüneydi Bağdadi həzrətlərini ziyarət etmək gəldi. Bağdada şeyxin yanına getdim. Şeyxin evinə çatıb qapını döydüyümdə, mənə, (Gir ya Abdullah, sən bazarda günah işlə, biz Bağdadda istiğfar edək eləmi) dedi.

İçəri girib, mübarək əlini öpüb oturdum. Çaşmış və çox utanmışdım. Davamla buyurdu ki:

- Peşmanlıq, tövbə böyük nemətdir. Ürəyin imdadı olmadan üzvlərin dinin əmrinə uyğun gəlməsi çox gücdür. Böyüklərin sevgisi olmayınca ürəyin imdadı olmaz. Bunları etmək ancaq Allah adamlarının işidir. Böyükləri sevən məhrum qalmaz.