RƏVAYƏT - VƏZİFƏMİ GÖRƏCƏYƏM
Çox kibirli, qürurlu bir hökmdar var idi. Bir gün ölkəsini gəzmək istədi. Xidmətçilərinə sərt-sərt əmrlər verməyə başladı: “Paltarlarımı gətirin”, “Atımı hazırlayın”, “Yollarımı açın”.
Bəzəkli ata, bəzəkli paltarlarla mindi. Atın üstündə gedərkən qürurundan, təkəbbüründən yanında yan-yana gedənlərə belə baxmırdı. Yanına yaxınlaşmaq istəyəndə, onlarla maraqlanmırdı. “Uzaqlaşdırın onları” deyə əmr edirdi. Günün birində qarşısına yamaqlı, lakin təmiz paltarlı yaşlı bir nəfər çıxdı. Dərhal əmr etdi: “Uzaqlaşdırın su qocanı”.
Bir az sonra eyni ixtiyar atın yüyənindən tutub dedi ki: “Ey məğrur hökmdar, səninlə mütləq görüşməliyəm” Yanındakılar uzaqlaşdırmayanda məcbur olub soruşdu: “De görüm dərdin nədir?” “Ehtiyacımı gizli olaraq deməliyəm” qoca dedi. Əyilib qulağına belə dedi: “Mən Əzrailəm, vəzifəmi görməliyəm”.
ŞER
Hələ mənə elə gəlir, gözüm yumub açmış kimi.
İş bu sözə Haqq şahiddir, canlar gövdəyə qonaqdır.
Bir gün ola, çıxa gedə, qəfəsdən quş uçmuş kimi.