SÖHBƏT - İMAN ETMƏYİN QİYMƏTİ
Dünyaya milyonlarla insan gəlmişdir. Bir müddət yaşamışdırlar. Sonra ölüb getmişdir. Bunların bəziləri zəngin, bəziləri kasıb idi. Kimisi gözəl, kimisi də çirkin idi. Kimisi zalım, kimisi də məzlum idi. O halların hamısı keçdi, unuduldu. Onların bir qismi inanmış, Müsəlman idi. Qalanları inanmamış kafir idilər. Hamısı ya sonsuz yox olacaq, yaxud qiyamət qopub, təkrarən dirilib inanmayanlar sonsuz əzab çəkəcək. Hər iki halda da inanmış olanlara heç əzab, heç dərd yoxdur. Amma ikinci halda inanmayanlar sonsuz və çox acı əzab çəkəcəklər.
Ey insan! Yaxşı fikirləş! Bir neçə il sonra sən də, bunlardan biri olacaqsan. O zaman sən o iki qismin hansından olmaq istərdin? Heç birindən olmaq istəmirəm deyə bilməzsən. Buna imkan yoxdur. Sonsuz atəşdə yanmağı ehtimal belə olsa istərsənmi? Allahın var olduğunu, Cənnətə, Cəhənnəmə inanmağı, ağıl da, elm də, fənn də rədd edə bilmir. İnanmayanlar inkar etməklərinə ağıl ilə, fənn ilə bir sübut göstərə bilmirlər. Halbuki, inanmaq lazım olduğunu göstərən sübutlar sayıla bilməyəcək qədər çoxdur. Dünya kitabxanaları bu sübutları bildirən kitablarla doludur. Onlar nəfslərinə, zövqlərinə aldanaraq inkar edirlər. Halbuki, İslamiyyət zövqü qadağan etməmişdir. Zövqlənmənin zərərli olmasını qadağan etmişdir. O halda ağlı olan adan zövqlərini Allahü təalanın göstərdiyi yoldan təmin edər. İslamın gözəl əxlaqı ilə bəzənər. Beləcə, özü də həm zövqlərinə, həm də rahata, dincliyə qovuşar. Həm də axirətin sonsuz əzablarından qurtulur. Görünür ki, bütün rahatlıqların, səadətlərin başı iman etməkdir. İman etmək də çox asandır. İman etmək üçün bir yerə pul vermək, mal vermək, çətin bir iş görmək, bir nəfərdən icazə almaq kimi heç bir şey etmək lazım deyil. Hətta, imanlı olduğunu kiməsə bildirmək, bəlli etmək belə lazım deyildir. İman altı şeyi öyrənib, bunlara qəlbindən, gizlincə inanmaq deməkdir. İman edən, Allahu təalanın əmrlərinə təslim olar. Yəni sevə-sevə edər. Beləcə müsəlman olar. (Tam Elmihal Səadəti-əbədiyyə. səhifə 99)