Untitled Document

HEKAYƏ - MÜTLƏQ BAŞIMIZA GƏLƏCƏK

- Yoldaşlar! Mənə istisnasız bütün insanların mütləq başına gələcəyi bir şey söyləyə bilərsinizmi?
Hər kəs bir şey söyləyər. Amma bir az vaxt keçdikdən sonra cavablar avtomatik olur: “Ölüm.”
- Həqiqətən də ölüm bütün insanların başına gələcəyi qacınılmaz olan tək şeydir, uşaqlar. Yaxşı, madam öləcəyimiz zəmanətli, bu mənim ölümcül bir xəstəliyimin olduğunu göstərməzmi?
Hamısı başlarıyla təsdiqləyir.
- Yaxşı, nə vaxt öləcəyimizi bilirikmi?
- Xeyir.
- İndi olma ehtimalı varmı?
- Var.
- Sabah?
- Bəli.
- 30 il sonra?
- Ola bilər.
- Məsələn, bu axşam evə sağ-salamat çatacağımızı bilirikmi?
Sinif səssizcə dinləməyə davam edir. Çünki ümumilikdə həyata bu şəkildə heç baxmamışdılar. Bunu yada salan nadir kimsələr vardır.
- Yaxşı, evə qayıtdığınızda, bu səhər evdən çıxarkən sap-sağlam qoyduqlarınızı sağ tapma zəmanətiniz varmı?
- Yoxdur müəllimim.
- Yaxşı, indi telefona zəng gəlsə, evdəkilərdən birinin öldüyünü eşitməyəcəyimizi bilirikmi?
Sinifdəkilər burada rahatsız olmağa başladılar:
- Müəllim mövzunu dəyişdirsək?
- Amma ən açıq və gerçək, mütləq baş verəcək bir mövzuda danışırıq.
Dərin səssizlik.
- Yaxşı, evdə axşam birlikdə olduğunuz insanlardan birinin bu gün öləcəyini bilsəydiniz, o vaxtı eyni dünən gecə olduğu şəkildəmi keçirərdiniz?..
- Xeyir. Qətiyyən, çox fərqli keçirərdim, müəllimim!
İndi sizdən rica edirəm, lütfən bir az arxaya söykənin, gözlərinizi yumun və bu səhər evdə qoyduqlarınızın birinin həqiqətdən öləcəyini fikirləşin. Dünən axşamınızı necə keçirərdiniz? Onunla eyni mövzulardanmı danışardınız? Yoxsa danışdıqlarınız əhəmiyyətsiz halda olardı? Bu sabah evdən çıxarkən ona nə deyərdiniz? Onun boynuna sarılmaqda tərəddüd edərdinizmi? Çox möhkəm sarılmağa yoxsa güzgüyə vaxt ayırardınız? Ona ürəyinizin ta dərinliklərindən gələn bir; “Səni gerçəkdən çox sevirəm!” deməyə nə ehtiyac var deyə düşünərdinizmi?
Yaxşı, elə isə bu vəziyyətlərə, yəni ölümə hazırıqmı?