Untitled Document

GÖZƏL ƏXLAQ - TƏKƏBBÜRÜN ZƏRƏRİ

Günaha bir tövbə bəs edər, ancaq ibadətə bir tövbə bəs etməz. Günah işləyən tövbə edərsə, Allah bağışlayar. Lakin ibadət edən, ucba (özünü bəyənmək), kibrə (təkəbbür) düşə bilər. Buna min tövbə belə bəs etməz. Bəni-İsraildən bir fasiq (günahkar) var idi. Bir abid (ibadətkar) də ibadəti ilə şöhrət tapmışdı. Fasiq bu abidin yanından keçərkən, “Gedim, bu abidin yanına oturum, bəlkə Allahü təala onun hörmətinə məni bağışladı” deyə düşündü. Gedib abidin yanına oturdu. Abid isə üzərində buludun kölgə etdiyi bir insan olduğu üçün, lovğalanıb” Bu fasiq mənimlə otura bilməz” deyərək ondan üzünü çevirdi. Üz tapa bilməyən fasiq də oradan getdi. Lakin Abidin üzərindəki bulud, fasiqlə birlikdə getdi. Allahü təala zamanın peyğəmbərinə (İnsanlara niyyətlərinə görə rəftar edərəm. Fasiqin günahlarını, onun bu yaxşı niyyətlərinə görə bağışladım. Abidin ibadətlərini də qüruru səbəbiylə yox etdim) deyə vəhy etdi.

Zahida! Aç gözünü, səhraya bax da, ibrət al!
Bu dirəksiz qübbəyi səmaya bax da, ibrət al!
Görmək istərsən, Cənabı kibriyanın qüdrətin,
Hər sabah, səhər vaxtı, dünyaya bax da, ibrət al!
Padşah olsan da, deyərlər, “ər kişi niyyətinə”,
Var, musallada yatan meyidə bax da, ibrət al!
Bir kəfəndir aqibət, sərmayəi beğ və fakir,
Varlığa məğrur olan, məcnun deyil də, bəs nədir?