ŞER
Ey zair-i sahib-nəfəs, hubb-ı sivadan meyli kəs.
Dünyada qalmaz heç kəs, Allahü bəs, baki həvəs.
Hər ten bitər bir dərd ilə, gah germ ilə, gah sərd ilə
Uğraşmağa bir fərd ilə, dəyməz bu dünya-yı əhas.
Mən də Fərid-i əsr idim, fass-ı nigin-i sədr idim,
Nakş-ı hümayun-ı satr idim, göstərdi çarx ru-yi abəs.
Dil-xəstə oldum bir zaman, tədric ilə bitdi tüvan,
Uçdu nəhayət murq-ı can, çünki xarab oldu qəfəs.
Söndü çəraq-ı afiyət, zülmətdə qaldı şeş cəhət,
Açıldı sübh-i axirət, ənvar-ı Haqdan muqtəbəs.
Buldum o dəm Sübhanımı, ərz eylədim üsyanımı,
Matlub idüp, qufranımı, rahmətlə oldu dad-rəs.
Ya Rəbb! Bu abd-i rüsiyah, etdimsə də yüzmin günah,
Dərgahını qıldım pənah, əfvindir ancaq mültəməs.
Tarixdir ism-i Qafur, labüd edər sirri zühur,
Əfv olunur hər bir qüsur, Allahü bəs baki həvəs.
Abdürrahmən Sami Paşa