İman doğru olmalıdır (2)
6. Dinin imana və ibadətlərə aid bir hökmünü zərurətsiz və qəsdən rədd etməməlidir. Əhkami-İslamiyyəti, yəni İslamiyyətin əmr və qadağalarından birini belə əhəmiyyətsiz görmək, Qurani-Kərimə, mələklərə və Peyğəmbərlərdən birisinə belə lağ etmək və bunlar ilə bildirilənləri bir məcburiyyət və zərurət olmadan dil ilə inkar etmək küfr (inanmamaq) olur. Allahü-Təalanın varlığını, mələkləri, qüslün və namazın fərz olduğunu, ölümlə qorxutmaq kimi bir zərurət ilə rədd etdiyini söyləyən kafir olmaz.
7. İslam dininin açıq-aşkar bildirdiyi zəruri məlumatlarda şübhə və tərəddüd etməməlidir. Namaz qılmağın fərz, şərab və digər spirtli içkiləri içməyin, qumar oynamağın, faizin və rüşvətin haram olduğuna şübhə etmək və ya məşhur olan bir harama halal demək və halal olan şeyə haram demək imandan çıxmağa səbəb olur.
8. İman, İslam dininin bildirdiyi şəkildə olmalıdır. Ağlın anladıqlarına, fəlsəfəçilərin, fənn təqlidçilərinin bildirdiklərinə inanmaq iman olmaz. Muhamməd-əleyhissəlamın bildirdiyi şəkildə iman etmək lazımdır.
9. İman edən yalnız Allah üçün sevməli və yalnız Allah üçün düşmənçilik etməlidir. Allahü-Təalanın dostları olan müsəlmanları sevməli və İslamiyyətə əli və qələmi ilə düşmənlik edənləri sevməməlidir. Bu düşmənçiliyin yeri qəlbdir.
(Müsəlman olmayan, qeyri-müslim vətəndaşlara və turistlərə də gülərüzlü və şirindilli davranmalıdır. Gözəl əxlaqımız ilə dinimizi onlara sevdirməliyik)
10. Peyğəmbərimizin və Əshabəsinin göstərdiyi doğru yoldan ayrılmayan həqiqi müsəlmanların iman etdiyi kimi inanmalıdır. Doğru inanmış olmaq üçün Əhli-sünnət vəl-camaat etiqadına uyğun olaraq iman etməlidir. (Əhli-sünnət alimlərinin yazdıqları həqiqi din kitablarına tabe olanlara yüz şəhid savabı veriləcəkdir. Dörd məzhəbin hər hansı birisinin alimlərinə “Əhli-sünnət alimi” deyilir. Əhli-sünnət alimlərinin rəisi, İmamı-azam Əbu Hənifədir. Bu alimlər Əhabi-kiramdan öyrəndiklərini yazmışlar, Əhabi-kiram da bunları Rəsulullahdan eşitdiklərini söyləmişdilər.)