Untitled Document

Azan mikrofon ilə oxunarmı?

 
Minarələrə qoyulan mikrofon müəzzin üçün bir tənbəllik vasitəsi olmuş, azanın qaranlıq otaqlarda oturaraq və sünnətə uymayaraq oxunmasına səbəb olmuşdur. Əsrlərcə göylərə doğru uzanan mənəvi bəzəklərimiz minarələr də bu pis bidət üzündən bir mikrofon dirəyi halına gətirilmişdir. İslam alimləri fənnin kəşf etdiklərini həmişə yaxşı qarşılamış, məsələn mətbəənin qurulmasını təşviq etmiş, faydalı kitabların nəşr edilərək elmin yayılmasını istəmişlər. Radio və mikrofonla, hər yerdə faydalı nəşrlər edilməsi də islamiyyətin bəyəndiyi və faydalanacağı bir kəşf olduğu şübhəsizdir. Lakin müsəlmanları azanın şirin səsindən məhrum qoyaraq, ibadətləri mikrofonun cırmaqlayıcı səs ilə etmək zərərli olmaqdır. Mikrofonları məscidlərə qoymaq lazımsız bir israfdır. İmanlı qəlblərə ilahi təsirlər edən saleh möminlərin səsləri yerinə, adətən kilsə zəngi kimi səs çıxardan bu alət yox ikən, minarələrdə oxunan azanlar və məscidlərdəki təkbir səsləri əcnəbiləri belə vəcdə gətirirdi. Hər məhəllədə oxunan azanları eşidərək məscidləri dolduran camaat, Əhabi-Kiram zamanında olduğu kimi namazlarını huşu ilə qılırdılar. Azanın möminləri həyəcana gətirən ilahi təsiri mikrofonun metalik səsləri ilə itir.
Rəsulullah “sallallahü aləyhi və səlləm” bir Hədisi-şərifində, “Hər kim azan səsi eşitdiyi zaman müəzzin ilə bərabər  yavaşca oxusa, hər hərfinə min savab verilir, min günahı məhv olur” buyurdu.

Azanı eşidən kimsə Qurani-Kərim oxuyursa da, eşitdiyini yavasça söyləməsi sünnətdir. “Hayyə ala”ları eşidincə bunları söyləməyib,  “lə havlə vələ küvvətə illə billəh” deyər. Azandan sonra salavat gətirilir. Sonra azan duası oxunur. İkinci “Əşhədü ənnə Muhammədən Rəsulullah” söyləyincə, iki baş barmağının dırnaqlarını öpdükdən sonra iki göz üzərinə sürtmək müstəhəbdır. İqamədə belə edilməz.