Untitled Document

SÖHBƏT - Xəstəyə qan vermək

Bir orqanı qurtarmaq həyatı qurtarmaq kimi zəruridir. Diri insanın orqanını, ətini yemək, bir qadının südünü içmək caiz deyildir. Qanını nəql etmək isə caizdir. (Məcmuə-tül müəllim)

Tibb elmini öyrənmək və müalicə etmək fərzi-kifayədir. Yeni ölən bir insanın qəlbini və başqa orqanlarını diri insana köşürmək caizdir. Bu iş ölüyə təhqir olmaz. Zərurət olanda bir çox qadağanlar mübah olur. Ölünün də bir yerini kəsmək haramdır. İnsana ölüncə də qiymət vermək, hörmət göstərmək vacibdir. Fəqət zərurət olanda bu haramlıq qalxar. Müsəlman mütəxəssis həkim bir xəstənin ölümdən xilas olması üçün qan, diridən və ya ölüdən orqan nəqlindən başqa çarə olmadığını bildirdikləri vaxt buna tabe olmaq lazımdır, din ayrılığına baxılmaz. İslam dini səhhəti qorumağı və bədənin sağlamlığını əmr edir. Xəstəyə qan vermək insanı vəzifədir. Çünki, həyatı qorumaq, bəzən qan verilməsinə bağlı olmaqdadır. Qan vermək, süd qardaşlığına səbəb olmaz, nikahı da pozmaz. (Həyd-ül-İslami)
Ölüm təhlükəsi varsa və başqa çarə də yoxdursa qan vermək caiz olar. (S. Əbədiyyə)
İnsan parçalarından istifadə etmək və satmaq haramdır. Zərurət olanda caiz olar. (İslam Əxlaqı)
Hanbəlidə, ixtilaf varsa da, qadın südünü və faydalanılan hər şeyi satmaq caizdir. Şafiidə də belədir. Kölə satıldığı kimi digər orqanlar da satılar. Qopan üzvü satmaq haramdır, çünki istifadə edilə bilməz. (Buradan qopan üzvdən istifadə edilərsə caiz olacağı çox açıqdır.) Hənəfi və Maliki də isə zərurətsiz qadın südü də, digər orqanlar da satılmaz. Zərurət olanda caiz olar. (Əl Muqni)

TARİXİN ƏN UZUN MƏHKƏMƏSİ

1545-ci ildə Fransanın Sa-Jan-Molyen şəhərində baş tutmuş məhkəmə tarixin ən uzun məhkəməsi hesab edilir. Yerli sankinlər tarlalarında yaşayan və ziyan verən çəyirtkələri şikayət etmişdilər. Həşaratı tutub hökm oxuya bilmədikləri üçün məhkəmə işi yarımçıq qalmışdır. 42 ildən sonra həmin tarlaya qayıdan çəyirtkələr tutularaq polisə təhvil verilmişdir. Nəticədə çəyirtkəni havasız şəraitdə saxlayaraq qollarını və ayalaqlarını kəsərək ölümə məhküm etmişdilər.