SÖHBƏT - PEYĞƏMBƏR ƏFƏNDİMİZ (1)

Allahu Təalanın Rəsuludur, həbibidir (sevgili). Peyğəmbərlərin ən üstünü və sonuncusudur. Atası Abdullahdır. Miladın beş yüz yetmiş birinci [571] ili aprel ayının iyirmisinə təsadüf edən, Rəbiül-əvvəl ayının on ikinci bazar ertəsi gecəsi, səhərə yaxın, Məkkədə təvəllüd etdi. Atası daha öncə vəfat etmişdi. Altı yaşında ikən anası, səkkiz yaşında ikən babası öldü. Sonra əmisi Əbu Talibin yanında böyüdü. İyirmi beş yaşında ikən Xədicə-tül-kübra ilə evləndi. Bundan dörd qızı, iki oğlu oldu. İlk oğlunun adı Qasım idi. Buna görə Ona “Əbül-Qasım” (Qasımın atası) da deyilir. Qırx yaşında ikən bütün insanlara və cinlərə Peyğəmbər olduğu bildirildi. Üç il sonra hər kəsi imana çağırmağa başladı. Əlli iki yaşında ikən bir gecə Məkkədən Qüdsə və oradan göylərə aparılıb gətirildi. Bu səfərinə “Mirac” deyilir. Miracda Cənnətləri, Cəhənnəmləri və Allahü-Təalanı gördü. Beş vaxt namaz bu gecə fərz oldu. Tarixçilərə görə miladın 622-ci ilində, Allahü-Təalanın əmri ilə Məkkədən Mədinəyə getdi. Bu səfərinə “Hicrət” deyilir. Mədinə şəhərinin Kuba kəndinə gəldiyi Rəbiüləvvəl ayının səkkizinci bazar ertəsi gününə təsadüf edən sentyabr ayının iyirminci günü müsəlmanların “Hicri şəmsi” tarix başlanğıcı oldu. Müsəlmanların “Hicri qəməri” illəri də o ilin Məhərrəm ayından başlayar və göydəki ayın dünya ətrafında on iki dəfə dönməsi ilə bir qəməri il olar. Hicri 11 (m. 632) ildə, Rəbiül-əvvəl ayının on ikinci bazar ertəsi günü, günortadan əvvəl vəfat etdi. Çərşənbə axşamını çərşənbəyə bağlayan gecə (Çərşənbə gecəsi) yarısı, vəfat etdiyi otaqda dəfn edildi. Vəfat etdiyi zaman qəməri 63, şəmsi ilə görə 61 yaşında idi.
(davamı sabah)