Feyz, qəlbdən qəlbə gələn, insana Allahü təalanın razı olduğu şeyləri etdirən nurdur, bir qüvvətdir. Feyzlər Rəsulullahın mübarək qəlbindən yayılmaqda, övliyanın qəlbləri vasitəsilə ilə övliyanı çox sevən qəlblərə gəlməkdədir. Feyzə qovuşan bin insanın qəlbi elmlər, mərifətlər, kəramətlər xəzinəsi olur. Bu səadətə qovuçmaq üçün Əhli-sünnət etiqadında olmaq və dinin əmr və qadağalarına uymaq şərtdir.
Bədəni bəsləyən ruzilər və qəlbi təmziləyən feyzlər əzəldə təqdir edilmişdir. Lakin bunlara qovuçmaq üçün adəti-ilahiyyəyə tabe olmaq, səbəblərin axtarmaq, tapmaq üçün çalışmaq lazımdır. Şərtlərinə tabe olaraq çalışana əlbəttə verilir. Qiymətli uləma və övliyanın kitablarındn hazırlanmış olan elmihal və digər kitablardan hər gün bir və ya ii səhifə oxuyan feyz alar. Feyz, nur deməkdir. Nur qəlbə yağar, qəlbi təmizləyər. Oxuduqca qəlb nurlanır. Oxuduğunu da başa düşməyə başlayar.
Övliya Rəsulullahı yaxşı tanıdığı üçün, Onun mübarək qəlbindən feyz alır və bu feyzlər, bunun qəlbindən özünə bağlananların qəlblərinə axar. Feyz gələn qəlb təmizlənir. Əxlaqı gözəl olur. Övliyanın qəlbindəki feyzlər, nurlar günəşin ziyası kimi yayılır. Onu sevən Müsəlmanların qəlblərinə axar. Onların bu feyzləri aldıqlarından xəbərləri olmaz. Qəlblərinin təmizliyini başa düşərlər. Qarpızın günəş altında yetişməsi kimi kəmala gəlirlər. Əhabi-kiram da Rəsulullahın söhbətində belə kəmala gəldilər.

Çox kibirli, qürurlu bir hökmdar var idi. Bir gün ölkəsini gəzmək istədi. Xidmətçilərinə sərt-sərt əmrlər verməyə başladı: “Paltarlarımı gətirin”, “Atımı hazırlayın”, “Yollarımı açın”.

Bəzəkli ata, bəzəkli paltarlarla mindi. Atın üstündə gedərkən qürurundan, təkəbbüründən yanında yan-yana gedənlərə belə baxmırdı. Yanına yaxınlaşmaq istəyəndə, onlarla maraqlanmırdı. “Uzaqlaşdırın onları” deyə əmr edirdi. Günün birində qarşısına yamaqlı, lakin təmiz paltarlı yaşlı bir nəfər çıxdı. Dərhal əmr etdi: “Uzaqlaşdırın bu qocanı”.

Bir az sonra eyni ixtiyar atın yüyənindən tutub dedi ki: “Ey məğrur hökmdar, səninlə mütləq görüşməliyəm” Yanındakılar uzaqlaşdırmayanda məcbur olub soruşdu: “De görüm dərdin nədir?” “Ehtiyacımı gizli olaraq deməliyəm” qoca dedi. Əyilib qulağına belə dedi: “Mən Əzrailəm, vəzifəmi görməliyəm”.