SAĞLAMLIQ - TAC MAHAL

Mumtaz Mahal (XVII—XVIII əsrlərin rəsm əsəri

Sənət əsəri kimi ayrıca bir xəzinə olan Tac Mahalın divarları həqiqi xəzinə daş-qaşlarıyla örtülüdür. Yüz minlərcə əqiq, sədəf, firuzə qoyulmuş divarlarında 42 zümrüd, 142 yaqut, 625 brilyant, 50 çox böyük inci vardır. Türbənin tikintisi üçün 47 milyon qızıl lirə xərclənmişdir və divarlardakı cəvahiratlar buna daxil deyildir. Hündürlüyü 75 metrə çatan, ağ və çəhrayı mərmərlərdən tikilmiş 4 minarəli bu abidə, tərəflərinin mütənasibliyi, ideal simmetriyası və hədsiz gözəlliyi ilə insanları vahel edirdi. Hətta İstanbuldakı möhtəşəm Süleymaniyyə Camisi üçün 19 milyon qızıl lirə xərcləndiyini söyləsək, Tac Mahal üçün necə böyük bir fədakarlıq göstərildiyi daha yaxşı anlaşılır.

Bu abidə Cahan şahın İstanbuldan dəvət etdiyi memarların əsəridir. Planını İstanbullu Məhməd İsa Əfəndi çəkmiş, qübbəni İstanbullu memar İsmayıl Əfəndi tikmiş, divarlardakı şahanə yazıları yenə İstanbullu xəttat Səddar Əfəndi yazmışdır. Bir çox xarici usta, o cümlədən italyan memarları da onların ixtiyarında çalışmışlar.

MƏNKİBƏ Haqqımızda bəlkə bu xeyirlidir

Çöldə yaşayan bir bədəvinin bir xoruzu, bir köpəyi və bir də uzunqulağı var idi. Xoruz səhərlər banlayar onları namaza oyandırırdı. Bir gün tülkü xoruzu alıb apardı. Övladları, ailəsi çox kədərləndi. Bədəvi, “haqqımızda bəlkə bu xeyirlidir” deyərək onları təsəlli etdi. Bir qurd yüklərini daşıyan uzunqulaqlarını parçaladı. Bədəvi kədərlənən ailəsini yenə “bəlkə haqqımızda xeyirlisi budur” deyərək təsəlli etdi. Bir müddət sonra onlara keşikçilik edən itləri də öldü. Bədəvi yenə ailəsini təsəlli etdi.

Bir səhər gördülər ki, irəlidəki bir neçə çadırda yaşayanlar əsir alınaraq aparılmışdır. Heyvanların səsləri, uzunqulaq anqırması, xoruz banlaması və itlərin hürməsi çadırda yaşayanları ələ vermişdi. Bədəvinin heyvanları olmadığı üçün onların varlığından xəbərdar olmamışdır.