HƏR KƏSƏ EV

O zaman Məscidi Nəbəvi və ətrafındakı evlər tikilmişdi. Məscidi-şərif inşa edilərkən Peyğəmbərimizin xanımları Həzrəti Aişə və Sevdə üçün birər otaq inşa edildi. Sonra, ehtiyac olduqca bir otaq inşa edilərək, ədətləri doqquz oldu. Otaqlar ərəb adəti üzrə xurma budağından idi. Üstləri tükdən keçə ilə örtülü idi.

Otaqlar məscidin cənub, şərq və şimal tərəflərində idi. Kərpicdən inşa edilmiş olanı da vardı. Çoxunun qapısı məscidə açılardı. Tavanlarının yüksəkliyi orta boylu insan boyundan bir qarış çox idi. Həzrəti Fatimə ilə Həzrəti Aişənin otaqları arasında qapı vardı.

Məkkədən gələn Rəsulullahın ev xalqı öz otaqlarının önündə endi. Həzrəti Aişə anamız Həzrəti Əbu Bəkirin evində bir müddət qaldılar. Həzrəti Əbu Bəkir bir gün Rəsulullaha belə ərz etdi:
- Ya Rəsulullah, əhlinlə evlənməkdən səni saxlayan nədir?
Xəstəliyi bol yerdi
Bunun üzərinə Rəsulullah əfəndimiz gərəkli hazırlıqları edərək Həzrəti Aişə ilə nikahlarının baş tutduğu Şəvval ayında evləndilər.
Həzrəti Aişə anamız buyurur ki:
“Mədinəyə hicrət edib gəldiyimiz vaxt bura xəstəliyi bol olan bir yer idi. Bütün Əshabı-kiram xəstəliyə tutuldular. Bu xəstəlikdən ancaq Rəsulullah əfəndimiz Allahu təalanın qorumasıyla xilas oldu.”
Həzrəti Aişə də xəstələndi. Peyğəmbərimiz Həzrəti Aişəyə, “Səndə gördüyüm nədir?” deyə soruşanda Həzrəti Aişə bu cavabı verdi:
- Anam-atam sənə fəda olsun ya Rəsulullah, qızdırmadır. Allah onu qəhr etsin.
Bunun üzərinə Peyğəmbər əfəndimiz buyurdu ki:
- Xeyr, ona pis danışma! O, vəzifəlidir. İstəsən sənə bir dua öyrədim. Onu oxuduğun zaman Allahu təala səni ondan xilas edər.
Həzrəti Aişə də, “Öyrət ya Rəsulullah” dedi.
Peyğəmbər əfəndimiz duanı öyrədəndə qızdırması keçdi.

Həzrəti Aişə anamız Mədinədə Rəsulullahın savaşlarına qatılmış digər səhabə xatunları kimi yaralıların müalicəsi və baxımıyla məşğul olmuş, böyük xidmətlər görmüşdür. Cəbhələrdə əlinə qılınc alıb vuruşmağı istəmiş isə də Rəsulullah əfəndimiz buna icazə verməmişdir. Məsələn Uhud günü Peyğəmbər əfəndimiz yaralanmış, mübarək üzü müşriklərin atdığı daşla yaralanıb qan içində qalmışdı.

Həzrəti Fatimə anamız Rəsulullahın mübarək üzünü yumuş, qan durmayınca, yundan həsir yandırmış və külünü aləmlərə rəhmət olaraq gələn Peyğəmbərimizin mübarək üzünə basaraq, qanı durdurmuşdu.
(davamı sabah)