Hikmət əhli şəxslər buyurur ki:

Həzrəti Əbu Bəkir hansı xüsusiyyətiylə Peyğəmbərlərdən sonra bütün insanların ən üstünü oldu?
Bir gün Peyğəmbər əfəndimiz, “Ya Cəbrayıl Ömərin fəzilətlərindən danış”, buyurdu. O da dedi ki:
“Nuh əleyhissəlamın peyğəmbərlik müddəti qədər yəni 950 il Ömərin fəzilətlərindən bəhs etsəm, bitirə bilmərəm; lakin onun bütün yaxşılıqları, Əbu Bəkrin bir yaxşılığı etməz.)

Bir kimsənin etdiyi yaxşılığın savabı öyrədənə iki misliylə, ona öyrədənə də, onun iki misliylə verilər. Savabların arması, həndəsi silsilə kimi artar. Nəhayət bütün ümmətin, bütün yaxşılıqlarının savabları ən sonunda Əbu Bəkri Sıddıq radıyallahu anhda toplanar. Ondan da artaraq Məhəmməd əleyhissəlama gedər. Həzrəti Əbu Bəkri bu üstün dərəcəyə gətirən üç xüsusiyyəti bunlardır:

1. Allah yolunda malının hamısını verdi. Öz çox zəngin idi, sonunda üstündə yalnız köynək qaldı, hamısını verdi. Peyğəmbər əfəndimiz “Heç kimin malı, Əbu Bəkrinki kimi faydalı olmadı”, buyurdu.

2. Canını fəda etdi. Bir gün müşriklər Peyğəmbər əfəndimizə hücum etdilər. O da qurtarmaq üçün araya girdi. Elə döydülər ki, sümükləri qırıldı, öldü deyə əl çəkdilər. Sonra da cəsədini bir çuvala qoyub evinə apardılar. Üç gün özünə gəlmədi. Üçüncü günün sonunda gözlərinə açdı, anası dərhal “balam” deyə qaçdı. Ağzına bir qurtum su vermək istədi. O zaman, (Muhamməd əleyhissəlam harada, onun vəziyyəti necə, mən onun yaxşılıq xəbərini almadıqca ağzıma heç bir şey almaram” dedi.

3. Trilyonda, katrilyonda bir, ürəyində kiçik bir şübhə yox idi. Tam iman, tam təsdiq! Məsələn Merac hadisəsi… Müşriklər bu iş bitdi deyə sevinərək gəldiklərində, sənin əfəndin bir anda Qüdsə, oradan göylərə getmiş dedilər. “O söyləyirsə doğrudur, inandım”, deyərək müşrikləri heyrətə saldı və Müsəlmanların imanlarında sabitliyə vəsilə oldu. Peyğəmbərlərdən sonra insanların ən üstünü olmaq şərəfinə qovuşdu.

Təqvim yarpaqlarımızda ayəti-kərimə və hədisi-şərif məalları, mübarək adlar və şəkillər olduğu üçün, cıraraq yerlərə atılmamasını rica edirik.