Şahı Nakşibənd Bahaəddini Buxari (rahmətullahi aleyh) həzrətləri buyurdu ki;

Yeyilən bir qida, bu yemək, hər nə olursa olsun qəflət içində, qəzəblə və ya haramla hazırlansa, tədarük görülsə, onda xeyr və bərəkət yoxdur. Çünki ona nəfs və şeytan qarışmışdır. Belə bir yeməyi yeyən kimsədə, mütləq bir çirkin nəticə meydana gəlir. Qəflətə dalmadan hazırlanan və Allahü təalanı düşünərək yeyilən halal və xalis yeməklərdən xeyir meydana gəlir. İnsanların xalis və saleh əməllər işləməyə müvəffəq ola bilməmələrinin səbəbi; yeməkdə və içməkdə bu xüsusa diqqət yetirmədiklərindən və ehtiyatsızlıqdandır. Hər nə hal olursa olsun, xüsusilə namazda huşu' və hudu' halında olmaq, zövqlə və göz yaşı tökərək namaz qıla bilmək, halal loxma yeməyə, Allahü təalanı xatırlayaraq yeməyi bişirməyə və yeməyi Allahü təalanın hüzurunda imiş kimi yeməyə bağlıdır. Bədəninə haram loxma qarışmış bir kimsə, namazdan dad duymaz.

Musa əleyhissalam bir müraciətində, Allahu təalaya: "Ya Rəbbi, qulların içində hansı sənə daha sevimlidir?" deyə soruşdu;
Allahu təala: "Sevdiyini əlindən aldığımda mənə təslim olan və üsyan etməyən kimsədir" buyurdu.
Musa əleyhissalam təkrar: "Ya Rəbbi, qulların içində ən çox kimə qəzəb edərsən?" deyə soruşdu.
Allahu təala: "Bir işdə, əvvəl məndən xeyirlisini istəyib, bir hökm verdiyimdə təqdirimə razı olmayan kimsədir"
Allahu təala bir hədisi qüdsidə belə buyurmuşdur: "Kim mənim hökmümə razılaşmaz, verdiyim müsibətə səbr etməzsə məndən başqa bir rəbb axtarsın!"