ƏSHABİ KİRAM - Ömər-Ül Faruq

- Onu qılıncı belində qızğın görəndə, yazını saxlayıb, Həzrəti Habbabı gizlədilər. Sonra qapını açdılar. İçəri girincə soruşdu: Nə oxuyurdunuz? Bir şey oxumurduq. Xeyr, oxuyurdunuz. Eşitdiyim doğru imiş. Siz də Onun sehrinə aldanmışsınız! Nə üçün utanmazsan?... Həzrəti Səidi yaxasından tutub yerə atdı. Bacısı, yoldaşını qurtarım deyərkən, onun üzünə də hirsli bir şillə vurdu. Üzündən qan axmağa başladığını görüncə, bacısına yazığı gəldi. Fatimənin canı yanmış, üzü qana boyanmışdı. Fəqət iman qüvvəti onu hərəkətə gətirdi, Allahu təalaya sığınaraq dedi ki: Ya Ömər! Nə üçün Allahdan utanmaz, ayələr və möcüzələr ilə göndərdiyi Peyğəmbərinə inanmazsan? budur mən və ərim Müsəlman olmaqla şərəfləndik. Başımızı kəssən də bundan dönmərik. Sonra Kəlmeyi şəhadəti oxudu. Xattaboğlu Ömər bacısının bu imanı qarşısında birdən yumşaldı və yerə oturdu. Yumşaq səslə dedi ki:

Hələ bu oxuduğunuz kitabı çıxarın. Sən təmizlənmədikcə onu sənə vermərəm. Ömər ibn Xəttab qüsl aldı. Ondan sonra Fatimə, ayəti-kərimə yazılan səhifələri gətirdi. Ömər ibn Xattab gözəl oxuyardı. Taha surəsini oxumağa başladı. Quranı-kərimin fəsahatı, bəlağəti, mənaları və üstünlükləri ürəyini get-gedə yumşaltdı. “Göylərdə və yer üzündə və bunların arasında və yeddi qat torpağın altındakı şeylər həmişə Onundur” (Taha:6) məalindəki ayəti kəriməni oxuduqda dərin-dərin düşüncəyə daldı. Dedi ki: Ya Fatimə! Bu bitməz tükənməz varlıqlar həmişə sizin tapındığınız Allahındır? Bəli, elədi! Şübhə etmək olarmı? Ya Fatimə! Bizim min beş yüzə qədər qızıldan, gümüşdən, tuncdan, daşdan oymalı, bəzəkli heykəllərimiz var. Heç birinin, yer üzündə bir şeyi yox.

Çaşqınlığı daha çox artmışdı. Bir az daha oxudu. “Allahu təaladan başqa ibadət ediləcək, tapınacaq haqq bir ilah, bir məbud yoxdur. Ən gözəl adlar Onundur” (Taha:8) məalindəki ayəti-kəriməni düşündü. Sonra dedi ki: Həqiqətən nə qədər doğru. Ömər ilə qüvvətləndir... Habbab bu sözü eşidəndə, gizləndiyi yerdən çıxdı və təkbir gətirdikdən sonra müjdəni verdi: Müjdə ya Ömər! Rəsulullah əfəndimiz Allahu təalaya dua edərək, “Ya Rəbbi! Bu dini, Əbu Cəhl yaxud Ömər ilə qüvvətləndir” buyurdu. Budur bu dövlət, bu səadət sənə nəsib oldu. Bu ayəti–kərimə və bu dua, Xattaboğlu Ömərin qəlbindəki düşmənliyi sildi, süpürdü. Dərhal: Rəsulullah harada? Məni, Rəsulullaha apararsınız? dedi. Çünki ürəyi, Rəsulullaha tutulmuşdu. Ömər ibn Xattabın Rəsulullahı görmək üçün yola çıxdığı sırada, Rəsuli-əkrəm Həzrəti Ərkamın evində Əshabına nəsihət verirdi. Xattaboğlu Ömərin gəldiyi Ərkamın evindən görünürdü. Qılıncı da yanında idi. Heybətli, güclü olduğu üçün Əshabı–kiram Rəsulullahın ətrafını bürüdü. Həzrəti Həmzə dedi ki: Ömərdən çəkinəcək nə var, yaxşılıq ilə gəldi isə, xoş gəldi. Yoxsa o qılıncını çəkmədən başını uçuraram. Rəsulullah əfəndimiz buyurdu ki: Yol verin, içəri gəlsin!

İmana gəl, ya Ömər!...
(davamı sabah)