Həzrəti Mövlana.

Konyadan çıxarkən, nə gəlmişsə qəlbinə
Şama gedəcək ikən, uğradı Nusaybinə.

Zangoçlar və keşişlər xaçlara ibadət edirlər
İstidrac və sehrli, xalqa şou edirlər.

Tərs-tərs baxdıqdan sonra həzrəti Mövlanaya
Bir oğlan uşağını uçurtdular havaya.

Mövlana Cəlaləddin, bir dua etdi o an,
Havada asılı qaldı, enmədi yerə oğlan.

Qorxudan ağlayaraq belə dedi o uşaq;
“Düşüb öləcəyəm, endirin məni tez!”

Keşişlər və zangoçlar yerə sərdi qocuğu
Heç biri endirmədi, havadan o uşağı.

Uşaq elə hey qışqırır: “Bu elə də deyil asan,
O şəxsin duasıyla oldu bu qəribə hadisə.

Ancaq onun duası, qurtarar məni bundan,
Yoxsa həlak olaram, yerə düşüb buradan.

Keşişlər məcbur qalıb, yalvardırlar neçə dəfə,
Dedilər: “ Dua et də uşağı endir yerə.”

Buyurdu ki: “Hara çatar bu işin sonu?
Kəlmeyi-şəhadət, qurtarar ancaq onu.”

Qorxub gözləyən uşaq, sevindi bu xəbərə
Şəhadəti söyləyib asanca endi yerə.

Keşişlər şahid oldu, belə bir kəramətə
İnsaf edib hamısı qovuşdu hidayətə.