• Həzrəti Əbu Bəkir və Həzrəti Ömərin xəlifə olduğuna və üstünlüklərinin xəlifəlik sırasına görə olduğuna inanmaq.
• Qəbir ziyarətinin, peyğəmbərdən və övliyadan kömək istəməyin caiz olduğuna inanmaq.
• Oxunan Qurani-kərimin və verilən sədəqənin savabını ölülərə göndərməyin caiz olduğuna, bu savabların və duaların ölülərə vasil olaraq, əzablarının azalmasına səbəb olacağına inanmaq.
• Məst üzərinə məshin dindən olduğunu qəbul etmək.
• Qəbir sualını və qəbir əzabının ruh və bədənə olacağına inanmaq.
• Qiyamət günü ediləcək hesaba, mizana və şəfaətə inanmaq.
• Sirat körpüsünə inanmaq.

Bunlardan bəzilərinə inanmayan, doğru yoldan çıxmaqla qalmaz, kafir olar.

Çox kibirli, qürurlu bir hökmdar var idi. Bir gün ölkəsini gəzmək istədi. Xidmətçilərinə sərt-sərt əmrlər verməyə başladı: "Paltarlarımı gətirin", "Atımı hazırlayın", "Qarıları açın".

Bəzəkli ata, bəzəkli paltarlarla mindi. Atın üstündə gedərkən qürurundan, təkəbbüründən yanında yan-yana gedənlərə belə baxmırdı. Yanına yaxınlaşmaq istəyəndə, onlarla maraqlanmırdı. "Uzaqlaşdırın onları" deyə əmr edirdi. Günün birində qarşısına yamaqlı, lakin təmiz paltarlı yaşlı bir nəfər çıxdı. Dərhal əmr etdi: "Uzaqlaşdırın bu qocanı".

Bir az sonra eyni ixtiyar atın yüyənindən tutub dedi ki: "Ey məğrur hökmdar, səninlə mütləq görüşməliyəm" Yanındakılar uzaqlaşdırmayanda məcbur olub soruşdu: "De görüm dərdin nədir?" "Ehtiyacımı gizli olaraq deməliyəm" qoca dedi. Əyilib qulağına belə dedi: "Mən Əzrailəm, vəzifəmi görməliyəm".