Bir gün Peyğəmbər əfəndimiz (sallallahu aleyhi və səlləm) buyurdu ki: “Bir kimsə Ramazan ayında bir orucluya iftar verərsə günahları bağışlanar. Haqq təala onu cəhənnəm atəşindən azad edər. O, oruclunun savabı qədər ona savab verilir”.

Əshabi-kiram, “Ey Rəsulullah! Hər birimiz bir orucluya iftar verəcək, onu doyuracaq qədər zəngin deyilik” deyincə, buyurdu ki: “Bir xurma ilə iftar verənə də, yalnız su ilə oruc açdırana da, bir az süd ilə ikram edənə də bu savab veriləcəkdir. Bu ay elə bir aydır ki, ilk günləri rəhmət, ortası əfv və bağışlama, sonu cəhənnəmdən azad olunmaqdır. Bu ayda əmri altında olanların vəzifəsini yumşaldanları Allahu təala bağışlayıb Cəhənnəm atəşindən qurtarır. Bu ayda 4 şeyi çox edin! Bunun ikisini Allahu təala çox sevər. Bunlar kəlmeyi-şəhadəti söyləmək və istiğfar etməkdir. İkisini də onsuz da hər zaman etmək lazımdır. Bunlar da Allahu təaladan Cənnəti istəmək və Cəhənnəm atəşindən Ona sığınmaqdır. Bu ayda bir orucluya su verən, Qiyamət günü susuz qalmayacaqdır.”

• Allahu təala bu ümmətə ümumi qıtlıq verməyəcək.
• Ramazan ayı və Qədir gecəsi bu ümmətə verildi.
• Bu ümmətin düşmən tərəfindən hamısı birdən həlak edilməyəcək.
• Sahur yeməyi yalnız bu ümmətə verildi.
• Hər Peyğəmbər ümməti üçün, vacib bir mövzuda, dünyada ikən dua etmiş və qəbul olunmuşdur. Peyğəmbər əfəndimiz isə bu duasını ümmətinə şəfaət üçün axirətə saxlamışdır.
• Hər üz ildə bir mücəddid gələcəkdir.
• Müsəlmanların dəstəmaz əzaları axirətdə nurlu olacaqdır.
• Cənnətə ilk girən ümmət bu ümmət olacaqdır.
• Cənnətliklərin çoxu bu ümmətdən olacaqdır.
• Cənnətə əvvəl Peyğəmbər əfəndimiz girəcək.
• Bu ümmət dəlalət üzərində birləşməyəcək.