MƏNQİBƏ - MƏNİM GÜCÜM BU QƏDƏR

Bir gün Nəmrud İbrahim əleyhissalamı oda atmağa qərar verir. O qədər böyük bir tonqal yandırır ki, bu dəfə özü alova yaxınlaşa bilməz. Bir mübarək zat baxır ki, bir qarışqa ağzına su alıb uzaqdan atəşi söndürmək üçün gətirir. Amma yaxınlaşmır, yaxın bir yerə qoyur. Övliya şəxs soruşmuş:

- Nə edirsən sən?
Qarışqa deyir ki:
- Allahın Peyğəmbərini yandıracaqlar. Odu söndürməyə çalışıram.
O şəxs soruşur:
- Sənin bu kiçik bədəninin daşıdığı bir damla su ilə bu od sönərmi?
- Vallah Cənabı Allah hər kəsə gücünə görə hesab soruşar. Mənim gücüm bu qədərdir.
O biri tərəfdən bir ilan da davamlı atəşi körüklədir. Demiş ki:
- Belə nə edirsən?
İlan demişdir ki:
- Bu gün bayram! Bir Peyğəmbər yanacaq.

Bu da gücü nisbətində əlindən gələn pisliyi etməyə çalışır.

Demək ki, uca Allah heyvanları necə iki qrupda yaradıbsa, insanları da iki qrupda yaratmışdır:

Biri odu qızışdıranlar, digəri atəşi söndürənlər.
Cənabı Haqq bizi atəşi söndürənlərdən eləsin!