SÖHBƏT - ANA-ATA HAQQI

Ana-ataya yaxşılıq etmək, onları zərərdən və sıxıntıdan qorumaq fərzdir. Bir kimsə, anasına və atasına alçaq könüllü olaraq şəfqət və mərhəmətlə baxsa, Allahu təala da ona rəhmət nəzəri ilə baxar. Ana və atasını razı edən kimsə üçün Cənnətdə iki qapı açılar. Onlara üsyan edən bir övladın asi bir quldurdan fərqi yoxdur.

Bir uşağın böyüdükdən sonra ana və atasını üzməsi, onlara əziyyət etməsi Allahu təalanın qəzəbinə səbəb olar. Ana-atanın və xocanın günaha soxacaq əmrlərinə itaət lazım deyildir. Fəqət, heç bir zaman və heç bir səbəblə ana-ataya sərt, kobud və yüksək səslə söyləmək caiz deyildir. Ana-atası günah işləyən kimsə bir dəfə nəsihət edər qəbul etməsələr susar. Onlara dua və istiğfar edər.

Ana-atanın əziyyətlərinə dözməli və səbir etməlidir. Ana-ataya, qayınana və qayınataya hörmət və xidmət birinci vəzifə olmalıdır. Ana-atanı və yaxın qohumu ziyarət etmək vacibdir. Tərk etmək isə günahdır. Onların ziyarətlə, salamla, məktubla könüllərini almaq, kömək etmək lazımdır. Bunların sırası belədir: Ana, ata, övlad, baba, nənə, oğlan və bacı, əmi, bibi, dayı və xaladır. Bunlardan sonra onların uşaqları, daha sonra nikahla qohum olanlar, ən son qonşulardır.

Vəfat edənlərə dua edib Allahdan əfv və mağfirət diləmək, xeyr-həsənət edib, savablarını ruhlarına hədiyyə etmək lazımdır.