MƏNQİBƏ - MƏNƏ DƏ YENİ PALTAR AL
Bir bayram günü idi. Hər kəs uşaqlarına yeni paltar alırdı. Dövlət başçısı həzrəti Ömərin oğlunun paltarı köhnə idi. Uşaqlar köhnə paltarlı oğluna lağ etməyə başladılar. Uşaq ağlaya-ağlaya evə gəldi. Həzrəti Ömər oğlunun bu halını görən kimi atalıq şəfqəti ilə dərhal beytülmal (xəzinə) məmurunu çağırdı hüzuruna. Hadisəni danışıb rica etdi:
- Mənə maaşıma məxsus bir az avans verərsənmi?
Məmur çaşdı:
- Bu aylıq maaşınızı almadınızmı?
- Aldım. Mən gələcək ayın maaşından istəyirəm.
- Mənə imzalı bir kağız verərsəniz olar, əfəndim.
- Oldu, necə bir kağız istəyirsən?
- Bir ay daha yaşayacağınıza aid bir “Sənəd” əfəndim. Mənə bu xüsusda bir imza versəniz dərhal təqdim edərəm.
- Belə bir imza verə bilmərəm.
- Üzr istəyirəm əfəndim. Mən də avans verə bilmərəm.
Həzrəti Ömər məmurun sözlərinə heyran qalıb pul almadan ayrılmışdır. Kədərli olaraq oğluna dedi ki:
- Görürsən balam, məmur əmi pul vermir. Versəydi alardım sənə istədiyini.
Bunun üzərinə uşaq kəsdi ağlamağını, amma bu dəfə Xəlifə ağlayırdı.
- Mənə maaşıma məxsus bir az avans verərsənmi?
Məmur çaşdı:
- Bu aylıq maaşınızı almadınızmı?
- Aldım. Mən gələcək ayın maaşından istəyirəm.
- Mənə imzalı bir kağız verərsəniz olar, əfəndim.
- Oldu, necə bir kağız istəyirsən?
- Bir ay daha yaşayacağınıza aid bir “Sənəd” əfəndim. Mənə bu xüsusda bir imza versəniz dərhal təqdim edərəm.
- Belə bir imza verə bilmərəm.
- Üzr istəyirəm əfəndim. Mən də avans verə bilmərəm.
Həzrəti Ömər məmurun sözlərinə heyran qalıb pul almadan ayrılmışdır. Kədərli olaraq oğluna dedi ki:
- Görürsən balam, məmur əmi pul vermir. Versəydi alardım sənə istədiyini.
Bunun üzərinə uşaq kəsdi ağlamağını, amma bu dəfə Xəlifə ağlayırdı.