SÖHBƏT - VƏFA

Vəfa, sevgidə davamlılıq deməkdir. Vəfa demək, ehtiyac olanda ona kömək etməkdir. Dost öldükdən sonra onun ailəsini, yaxınlarını sevmək, onlarla əlaqəni kəsməmək də vəfadandır. Müsəlman vəfakar olar. Vəfakar olmağın, yəni tək Allah rizası üçün sevməyin mükafatı böyükdür.

Hədisi-şərifdə buyuruldu ki:
"Qiyamətdə heç bir himayənin olmadığı zaman, Allahu təalanın himayəsində olacaq yeddi adamdan biri, bir-birini [yalnız Allah rizası üçün] sevənlərdir." [Buxari]

Vəfa dostluqda, bağlılıqda səbat deməkdir. Dostuna etdiyi yaxşılığı az görmək, onun etdiyini çox bilmək vəfadandır.

Vəfa demək, istər həyatda ikən və istərsə də öldükdən sonra sevgi və əlaqəni davam etdirmək deməkdir. Ölən bir kimsəyə az bir vəfa göstərmək, həyatda edilən çox yaxşılıqlardan daha məqbuldur. Çünki insan həyatdakı yoldaşına bir yaxşılıq edincə, bəlkə bir qarşılıq gözləyə bilər. Öldükdən sonra ediləcək yaxşılığa riya qarışması çətin olar. Ölülər üçün dua və istiğfar edilir. Edilən yaxşılıqların savabı bağışlanır. Həyatdakı qohumlarına, dostlarına yaxşılıq edilir. Peyğəmbər əfəndimiz qoca bir qadına ikram etdi. Səbəbini soruşanlara, "Bu qadın Xədicə həyatda ikən bizə gələr gedərdi. Əhdə vəfa dindəndir" buyurdu.