MƏNQİBƏ - COMƏRDLİK İMTAHANI (2)

Qonaq, nə üçün gəldiyini izah edib deyər ki:

- Bu işdə mənə köməkçi olmağın mümkündürmü?
- Əlbəttə mümkündür. Tək başına bu iş asan olmaz. Dediklərimlə əməl edərsənsə kərəyağından tük çəkmiş kimi zəhmətsiz olar.
- Nə etməliyəm?
- Xəttim də sənin kimi igid birisidir. Bəlkə öldürə bilməzsən. Mən sənə onun yerini tərif edim. Ancaq öldürə bilməsən, yerini söylədiyim üçün məni öldürə bilərlər. Bu baxımdan mənim əllərimi, ayaqlarımı bağla. Zorla dedirtdiyin aydın olsun.
Qonaq ev sahibinin əlini, qolunu, ayaqlarını yaxşıca bağladıqdan sonra soruşar:
- Xəttim harada?
- Xəttim deyilən kimsə mənəm. Madam mənim başım sənin işinə yarayacaq, nə deyə onu vermiyim? Qonağın arzusunu yerinə yetirmək, könülünü şad etmək mənim ən böyük arzumdur. Dərhal öldür, kimsə eşitmədən buradan get!
Gənc çaşar. Dərhal Xəttimin ayaqlarına bağlanıb deyər ki:
- Sənin xətrinə dəyən namərddir. Nə olar məni bağışla!..

Gənc halallaşıb oradan ayrılaraq hökmdarın hüzuruna çıxar. Olanları izah edər. Hökmdar da xeyirxah, comərd olduğu üçün səhvini anlayıb, "Daşıma su ilə dəyirman dönməz. Comərdlik mal ilə deyilmiş. Xəttimin comərdliyi yaradılışından, fitrətindən, gözəl xasiyyətindən irəli gəlirmiş. Sən verilən vəzifəni layiqincə yerinə yetirdin" deyərək iyirmi yerinə qırx qızıl verər.