Hakim, Həzrəti Ömərin hüzuruna gəlincə vəziyyəti izah etdi:

"Birinci qüsurum; ailəm xəstə olduğundan evin bütün işlərini şəxsən özüm görürəm və bu səbəbdən vəzifəmə ancaq quşluq vaxtı başlaya bilirəm.

İkincisi isə; axşam olunca gün boyu etdiyim işlərin hesabatını edir, görəsən etdiyim işlərdə bir qüsurum varmı deyə tədqiq edirəm.
Üçüncüsü; əynimdəkindən başqa geyəcək paltarım yoxdur. Həftədə bir gün geydiyim paltarlarımı yuyub, təmizlik işləri ilə məşğul oluram. Hətta evimdə belə üzərimə geyinəcək bir paltarım olmadığından yuduğum paltarlarım quruyana qədər heç kəslə görüşə bilmirəm.

Sad ibn Amirin bu izahatı qarşısında Həzrəti Ömər çox məmnun oldu və ondan sonra Sadı xatırladıqca, "Ah Sad ah, Allah qorxusu səni nə qədər ucaltmış" deyər, onunla fəxr edərdi.

Bir gün biri gəlir həkimə:
- Həkim yaddaşımı itirirəm, kömək eləyin.
Həkim:
- Hm.. Tez-tez itirirsiniz?
Xəstə:
- Nəyi ay həkim?
Həkim:
- Yaddaşınızı
Xəstə:
- Yaddaş nədi?