SÖHBƏT - ZƏKAT VERMƏK

Bəqərə surəsinin 43-cü və 110-cu ayələri zəkatın fərz olduğuna sübutdur.

On iki şəxsə zəkat verilməsi caiz deyildir: Məcnun olana, Meyyitin kəfəninə, Kafirə, Zənginlərə, Ata-anasına, nənə-babasına, övladlarına və nəvələrinə, Zövcəsinə, Köləsinə, Mükatəbəsinə, yəni sahibinə müəyyən bir miqdar pul verməklə azad olacaq köləyə, Müdəbbərəsinə, yəni sahibinin ölümündən sonra azad olacaq köləyə. Qadının ərinə zəkat verməsi ixtilaflıdır. Doğru olan verməməkdir.

Bir şəxsi yad bilib övladı çıxsa, müsəlman sanıb kafir çıxsa, bunlara zəkat verilməz. Lakin bilmədən verilmiş olduğu təqdirdə geri alınmaz.

Zəkatı səkkiz şəxsə vermək lazımdır:
1- Kasıb, miskin (bir günlük dolanışığından artıq bir şeyi olmayan müsəlman) olana,
2- Qurban nisabına malik olmayan kasıblara,
3- Borcu olan müsəlmana,
4- Zəkat malı və uşr toplamağa məmur olan şəxsə,
5- Ölkəsində zəngin olsa da, hal-hazırda olduğu yerdə kasıb olana,
6- Cihad və həcc yolunda möhtac qalana,
7- Azad olması üçün sahibinə müəyyən məbləğ ödəməli olan köləyə,
8- Müəlləfəyi-qulüb deyilən kafirlərə. Onlar, qəlblərinə iman yerləşdirilməsi istənilən kafirlərdir ki, hal-hazırda bunlar yoxdur.

"Ən fəzilətli ibadət namaz, sonra zəkatdır." (Tabərani)
"Xəstəni sədəqəylə, malı zəkatla qoruyun!" (Deyləmi)
"Allahu təala, malınızın təmizlənib gözəlləşməsi üçün zəkatı fərz qıldı." (Hakim)
"Zəkat verməyənin namazı qəbul olmaz." (Tabərani)