O şəxs də hökmdarın öz əliylə yazdığı fərmanlar ümumiyyətlə bir ikram verilməsi lazım olan yazılar olduğu üçün deyər ki:

- Hökmdar bir miqdar hədiyyə yazmışdır, onu almağa gedirəm.
- Nə olar, bu kağızı mənə ver.
- Buyur al!

Adam kağızı alıb sərkərdəyə gedər. Yazı tamamilə ümid edilənin əksinə çıxar. Sən demə hökmdar kağıza, "Bu kağızı gətirən adamı cəzalandır" deyə yazmışdır. Bunu eşidən adam, "Bunun sahibi mən deyiləm, istəsən, əsas sahibini gətirim" desə də fayda verməz. Əmr yerinə yetirilər. Sabahısı gün eyni şəxs yenə hökmdarın hüzuruna çıxınca, hökmdar deyər ki:
- Sənə dünən verdiyim məktub nə oldu?

O şəxs vəziyyəti izah edər. Hökmdar soruşar:
- Mənim nəfəsimin iy verdiyini söyləmisən?
- Xeyr, belə bir şey yox.
- Elə isə niyə mənə yaxınlaşınca burnunu bağladın?
- O adam, mənə sarımsaqlı yemək yedirmişdi. Qoxusu sizi narahat etməsin deyə ağzımı bağladım. Beləcə burnum da bağlanmış oldu.

Hökmdar məsələni öyrənincə deyər ki:
- Pislik edən pisliyinin cəzasını tapdı.

Müəllim: Sənin 10 alman var. Mən beşini istədim, necəsi qaldi?
Şagird: 10 dənə.
Müəllim: necə axı? Mən ki 5-ini istədim?
Şagird: nolsun siz istədiz, mən vermədim ki!