RƏVAYƏTLƏRDƏN BIR NEÇƏSİ

İndi əksinə cavab ver. Alim bir şəxs, "Bu gün Mövlana tərtib edilən bu məclisdə nə söyləsə, qarşı gəlib, əksinə cavab verəcəyəm" dedi. O sırada Həzrəti Mövlana qapıdan içəri girib buyurdu ki: La ilahə illallah Muhammədun Rəsulullah deyirəm. İndi əksinə cavab ver görək. Bu halı görən o qürurlu alim, tövbə edib ustadın əlini öpərək sadiq tələbələrdən oldu.

Ona layiq ibadəti kim edə bilər. Xanımı anladır: Bir gün namaza durdu. Quranı-kərim oxuyar, bir tərəfdən də gözlərindən yaşlar axıdırdı. Evdəkilərlə birlikdə onun bu halına heyrətlə baxırdıq. Namazdan sonra hər zamankı kimi təsbehini çəkib duasını etdi. Onun bu halı mənə çox təsir etdi, ağlamağa başladım. Sonra, "Ey əfəndi, biz günahkarların ümidi sənsən. Bu qədər çox ibadətinlə belə qorxar, ağlar, yalvarırsan, biz bu tənbəl halımızla qiyamətdə nə edərik" dedim. And içərək belə söylədi: Allahü təalanın mənə verdiyi nemətlərin, ehsanların yanında mənim etdiyim ibadət, yalvarışlar və bütün hərəkətlərim, çox qüsur və sonsuz nöqsandan başqa bir şey deyil. Bütün bu qorxu və yalvarışlarımla, Ey Kərim olan Allahım! Mənim kimi bir acizin, bir çarəsizin qüvvəti və taqəti ancaq bu qədərdir, üzrlü buyur, ya Rəbbi, demək istəyirəm. Yoxsa Ona layiq bir ibadəti kim edə bilər?

Sən qurd olursan. Bir gün Səlcuqlu Sultanı İzzəddin Keykavus Onu ziyarətə gəlmişdi. Həzrəti Mövlana ona sultanlara layiq iltifatı göstərmədi. Sultan bu hala təəccüb etdi və tövazö ilə; "Əfəndim, mənə nəsihət edin" dedi. Sultana bunları söylədi: Sən nəsihətdən anlayarsanmı? Sənə quzulara çoban ol deyilmiş, sən qurd olursan. Sənə insanlara keşişçi ol deyilmiş, sən oğru olursan. Səni Sultan edən Allahü təalanın deyil, şeytanın sözü ilə hərəkət edirsən. Sultan ağlayaraq çölə çıxdı. Mədrəsənin qapısında başını açıb tövbə etdi, Ya Rəbbi, Mövlana mənə sənin adını söylədi. Mən yazıq qul olaraq da sənə yalvararam. Mənə acı və məni doğru yolda saxla, deyərək peşmanlıq içərisində oradan ayrıldı.