Bu gün üçün beytül-mal olmadığına görə, baxacaq kimsəsi olmadığından qadın nə edəcək, deyə bir sual ağıla gələ bilər.

Belə ki, məcburiyyət başqadır, əmr başqadır, icazə başqadır. Yəni, qadın işləməz deyilərkən, çalışması qadağandır, işləməməlidir demək deyildir... İşləmək məcburiyyətində deyil, deyilir. Yəni qadın işləmək üçün məcbur edilə bilməz... Elə isə, kimsəsi olmayan Müsəlman qadın, bu günki şərtlərdə, ticarət, fənn, sənət və əkinçilik ilə məşğul olmağa necə məcbur deyil isə, bunlarla məşğul olması, pul qazanması da, qadağan və günah deyil. Məsələn Xədicə-ül-kübra anamız əvvəllər ticarətlə məşğul olurdu... Katibləri, məmurları, xidmətçiləri çox idi. Hətta bir dəfə, sevimli Peyğəmbərimizi ticarət karvanına rəis, başçı təyin etmişdi.

Tək, qadın, yuxarıda saydığımız işlərlə məşğul olarkən və ya elm öyrənərkən, haramdan qətiliklə çəkinməsi lazım. Günah işləməməsi lazım. Məsələn, Müsəlman qadının başı, qolları, qıçları açıq olaraq küçəyə çıxması haramdır, günahdır. Hələ bir də buna əhəmiyyət verməzsə, diqqət etməzsə imanı gedər.

Cüneydi Bağdadi həzrətləri müəllimi həyatda ikən ədəb olaraq tam 30 il dindən bəhs etməmişdi, yəni ortaya çıxıb vəzi-nəsihət verməmişdi. Bir gün yuxusunda Rəsulullahı görər, ona "Danış ya Cüneyd" deyə əmr verər.

Səhər olunca, bunu müəllimimə necə söyləyəcəyəm deyə tərəddüdlü bir şəkildə müəlliminin evinə yollanar. Qapını döyər, müəlliminin hüzuruna qəbul edilir. Daha danışmağa başlamadan müəllimi, "Danış ya Cüneyd, eyni yuxunu mən də gördüm" buyurar.