MƏNQİBƏ - BU QIZILLARI PALÇIĞA ATIN

Səlcuqlu Sultanı Rüknəddin Həzrəti Mövlanaya beş kisə qızıl göndərdi. Tələbələrindən Məcdüddin qızılları bildirincə Həzrəti Mövlana, "məni sevirsənsə, bu qızılları çöldəki palçığın içinə at" buyurdu. Əmr dərhal yerinə yetirildi. Dünyaya düşkün olan kimsələr bunu eşidib palçığın içində qızılların axtarışına başladılar. Fəqət üstləri, başları, üzləri palçıqdan görünməz hala gəldi. Həzrəti Mövlana, tələbələrinə onların bu vəziyyətlərini göstərərək buyurdu ki: Bu qızıllar bu gördüyünüz dünya əhlinin üstünü başını batırdığı kimi, axirət əhli olanların da ürəyini çirklədər. Müxtəlif günahlara sövq edib, ibadətlərdən saxlayar. Dünya üçün çalışmayın demək istəmirəm. Dünya malının sevgisini ürəyinizə qoymayın deyirəm. Heç ölməyəcəkmiş kimi dünyaya, sabah öləcəkmiş kimi axirətə çalışmaq lazımdır. Burada diqqət ediləcək nöqtə, ehtirasa qapılmadan qənaət üzrə olmaqdır. Dünyada axirət səadəti üçün çalışmalı, qazanmalı, niyyəti düzəltməlidir. Çünki İslamiyyət insanlara faydalı olmağı əmr edər. Ən böyük səadət, ən böyük sərmayə halalından qazanıb, xeyir və gözəl işlər görüb axirətə göndərməkdir. Buna baxmayaraq əsl sərmayə, mal, mülk, pul sahibi olmaq deyil, elm, əməl, ixlas və gözəl əxlaq sahibi olmaqdır.