HƏZRƏTİ MÖVLANA

Konyadan çıxarkən, nə gəlmişsə qəlbinə
Şama gedəcək ikən, uğradı Nusaybinə.
Zangoçlar və keşişlər xaçlara ibadət edirlər
İstidrac və sehrli, xalqa şou edirlər.
Tərs-tərs baxdıqdan sonra həzrəti Mövlanaya
Bir oğlan uşağını uçurtdular havaya.
Mövlana Cəlaləddin, bir dua etdi o an,
Havada asılı qaldı, enmədi yerə oğlan.
Qorxudan ağlayaraq belə dedi o uşaq;
“Düşüb öləcəyəm, endirin məni tez!”
Keşişlər və zangoçlar yerə sərdi qocuğu
Heç biri endirmədi, havadan o uşağı.
Uşaq elə hey qışqırır: “Bu elə də deyil asan,
O şəxsin duasıyla oldu bu qəribə hadisə.
Ancaq onun duası, qurtarar məni bundan,
Yoxsa həlak olaram, yerə düşüb buradan.
Keşişlər məcbur qalıb, yalvardırlar neçə dəfə,
Dedilər: “ Dua et də uşağı endir yerə.”
Buyurdu ki: “Hara çatar bu işin sonu?
Kəlmeyi-şəhadət, qurtarar ancaq onu.”
Qorxub gözləyən uşaq, sevindi bu xəbərə
Şəhadəti söyləyib asanca endi yerə.
Keşişlər şahid oldu, belə bir kəramətə
İnsaf edib hamısı qovuşdu hidayətə.