QORXUSUZ CƏNGAVƏR YƏHYA AĞA... (3)

Kül rəngi səmada bilə-bilinməz hiss edilən günəş azacıq yüksəldiyi sırada qala qapısı açıldı. Səkkiz qorxusuz Osmanlı göründü. O zamana qədər hələ inana bilməyən düşmən əskərləri təəccüblə baxırdılar. Səksən min əskərə qarşı səkkiz nəfər.

- Yox canım... Ola bilməz belə bir şey... Bəlkə də təslim olmaq üçün gəlirlər.
Osmanlılar, əfsanəvi əjdəhalar kimi zəhmlə yaxınlaşdılar və “Bismillahi” deyərək qəflətən yaylarına əl atdılar. Qəhredici bir ox yağmuru ilə düşmən səfləri bir-birinə qarışdı. Osmanlılar, adətən təlim edirmiş kimi gözlə çətin izlənilən bir sürətlə ox çəkib, fırladırdılar. Düşmən əskəri, Osmanlıların məsafəsinə ox düşürə bilmirdilər. Yanaşmaq istəsələr də vurulub düşürdülər. Sonunda oxlar bitdi. Bu səfər xəncərlərinə sarılıb, quzunu görən qurtlar misalı: “Ya Allah!” deyərək düşmənə hücum çəkdilər.

Səksən min nəfərlik ordu, ancaq onlarla burun-buruna gəldiyi zaman çaşqınlıqdan ayıla bildi. İndi Osmanlı sərhədçilərinin qarşısında, toz duman içində kümələr meydana gəlir, amma bu kümələr, bir neçə saniyə içində toqquşub dağılır və orta yerdən “Allah” sədasıyla bir bahadırın əvvəlcə xəncəri, sonra özünün yüksəldiyi görünürdü.

Alman tarixcilərinin qeyd etdiyinə görə, Yəhya Ağa, 160 nəfəri yerə sərmişdi. Oxların verdiyi tələfat bilinmir. Osmanlılarla baş edə bilməyən düşmən, sonunda mizraqlarını fırladmağa başlamışdı. Hər yanı qan içində, bir qolu qopmuş olaraq fırtına kimi əsən Yəhya Ağanın vücuduna bir anda 9 mizraq birdən saplandı. O anda Nəhəng Osmanlı döyüşçüsünün dodaqları Kəliməyi şəhadəti söyləyirdi.

Digər döyüşçülər də bir-bir şəhid oldular. Ancaq 8 nəfər, düşmən əskərindən ən az 8 min nəfəri haqlamışdılar. Alman tarixçilərinin qeydlərinə görə Avstriya ordusunun komandiri, bənzəri görülməyən bir cəsarətlə mübarizə aparan bu qəhrəmanlara böyük bir cənazə mərasimi tərtib etdi və bütün düşmən əskərləri, uzun taburlar və alaylar halında bu şəhidlərin qarşısında papaq və dəbilqələrini çıxararaq bayraqları ilə sayqı duruşunda durmuşdular...