İMRAN İBN HUSAYN (radıyallahü anh)

Mələklərlə danışan səhabə

İmran ibn Husayn Xeybər döyüşündə Müsəlman oldu. Ondan sonrakı bütün döyüşlərdə Peyğəmbər əfəndimizin yanında və xidmətində olmaqla şərəfləndi. Peyğəmbər əfəndimiz onu çox sevərdi.

Əshabi-kiram içində çox fəzilətlərə sahib idi. Fikir elmində üstün dərəcəsi var idi.

Duası qəbul olunan seçilmişlərdəndir. Məkkənin fəthində Huzaa qəbiləsinin bayrağını daşıdı.

Daha xeyirli gəlmədi

Həzrəti Ömər xəlifə olanda Bəsrə xalqına İslamiyyəti öyrətmək üçün İmran ibn Husaynı göndərdi.

Həsəni Bəsri həzrətləri ondan çox hədisi-şərif öyrənmiş və and içərək demişdir ki:

•  Bəsrəlilər  üçün İmrandan daha xeyirli biri gəlməmişdir.

Abdullah ibn Amr İmranı Bəsrə valiliyinə təyin etdi. Qazılığı zamanında iki adam hökm verməsi üçün ona gəldi. Bunlardan biri şahidini gətirdi, digəri gətirə bilmədi. Hökm şahid gətirənin lehinə verildi. Şahid gətirə bilməyən kimsə bunu qəbul etməyib dedi ki:

•  Bu qərar batildir.

Həzrəti İmran bunun üzərinə Abdullah ibn Amrdan çıxarılmasını istəyərək istefa etdi.

Tutulduğu xəstəliyi səbəbiylə nə otura bilir, nə də ayaqda dayana bilirdi. Ona xurma budaqlarından bir sədir düzəltmişdilər.

Orada  günlərini keçirir, Rəbbini zikr edərdi. Otuz il bu hal davam etdi.

Mutarrif ibn Abdullah ilə qardaşı Ala ziyarətinə getdilər. Mutarrif onun bu halını görüncə ağladı.

Həzrəti İmran, ona soruşdu:

- Nə üçün ağlayırsınız?

- Sənin halına ağlayıram.

Həzrəti İmran buyurdu ki:

•  Ağlama, mən ölənə qədər də kimsəyə söyləmə! Mələklər mənim  ziyarətimə gəlib salam verirlər.

Mələklərin salamını alır, onlarla danışıram. Onların bu ziyarətindən çox məmnun olur, xəstə olduğumdan ötrü verilən bu nemətlərə şükür edirəm.

Belə bir xəstəlik halında Mələkləri görən bir kimsə bu dərdlərə razı olmazmı?