SÖHBƏT SINAMADAN YAXŞI DEMƏK (2)

Həzrəti Əli Əhli-beytə buyurardı ki:

“Soyunuza güvənməyin, ibadət etməyə davam edin.”

Halbuki onların Cənnətə gedəcəkləri hədisi-şəriflə bildirilmişdir. Sanki belə bir şey yoxmuş kimi dinin əmrinə tabe oldun deyə xəbərdarlıq edir.

İmam Azam həzrətləri İmam Əbu Yusifə etdiyi nəsihətdə buyurdu ki:

“Elm sahiblərinə hörmət et. Qocalara hörmət, gənclərə sevgi göstər. Fasiqlərdən uzaqlaş, yaxşılarla oturub-dur. Heç kimi aşağı görüb biganə qalma. Sirrini kimsəyə açma. Çox yaxşı bilmədikcə heç kimin yoldaşlığına güvənmə.”

İmam Azam həzrətlərinin sözü soruşduğunuz hədisi-şərifi açıqlayır. “Çox yaxşı bilmədiyiniz kimsəyə güvənmə” buyurur. Buna qadın da daxildir əlbəttə.

Zeynal Abidin həzrətləri oğlu Muhamməd Baqirə buyurdu ki:

Ey oğlum, dörd növ insanla yoldaşlıq etmə və onlara güvənmə!

1. Fasiqlərlə,
2. Xəsislərlə,
3. Yalançılarla,
4. Sılayı-rəhmi tərk edənlərlə.

Demək ki, güvənilməyəcək şəxslər pis şəxslərdir. Yalançı, xəsis bilmədən, tanımadan dərhal güvənmə deyə bir xəbərdarlıq var burada.

Bir atalar sözü:

Güvənmə varlığa, düşərsən darlığa.

Bu sözlər həmişə tədbir üçün deyilmişdir.

Bir alim də özünü üzünə qarşı tərifləyənə buyurdu ki:

“Məni nə üçün tərifləyirsən? Hirsli ikən təcrübə etdin ki, məni mülayim şəxs bildin? Mənimlə səfərə çıxdın ki, yaxşı biri olaraq gördün? Mənə bir əmanət verdin ki, buna riayət etdim? Bilmədiyin insanı necə tərifləyərsən?”