SEYİD İBNİ ABİDİN (1)

Şamda yetişən alimlərin ən böyüklərindən, Osmanlıların ən məşhur fiqh alimlərindəndir. 1784-cü ildə Şamda doğuldu. Silsiləi-Aliyyə böyüklərindən Mövlana Xalidi Bağdadi həzrətlərinin söhbəti ilə şərəflənmişdir.

         Kiçik yaşda Qurani-Kərimi əzbərlədi. Bir müddət atası ilə birlikdə ticarətlə məşğul oldu. Bu sırada bir tərəfdən də Qurani-Kərim oxumağa davam edirdi. Fənn və ictimai elmlərin yanında təfsir, hədis və fiqh elmlərini də öyrəndi. Xocası Mövlana Xalidi Bağdadi həzrətlərinin tövsiyəsi üzərinə Şafi məzhəbindən Hənəfi məzhəbinə keçdi.

          Daha 17 yaşında ikən fiqh kitabları üzərinə haşiyə və şərhlərlə açıqlamalar etdi. Qiymətli əsərlər yazmağa başladı. Fiqh elmində olduğu kimi hədis elmində də mahir idi.  Şamda olan mühəddis Kuzbəri həzrətlərindən icazət (diplom) aldı. Elm sahələrində o qədər yüksəldi ki, daha xocaları həyatda ikən  böyük bir şöhrətə qovuşdu.

         Zahiri elmləri öyrəndikdən sonra kəlam və təsəvvüf elmlərini də zamanın ən böyük alimi və təsəvvüf əhli Mövlana Xalidi Bağdadi həzrətlərindən öyrəndi. Onun mübarək söhbəti ilə kəmala gəldi.

         İbni Abidin həzrətlərinin dinə uymaqdakı halları məşhurdur. Haram, məkruh və şübhəlilərdən qətiliklə uzaq dayanar, mübahlardan çox az istifadə edər, ibadətlərində sünnətlərə, müstəhablara, ədəblərə tabe olmaqda son dərəcə həssas idi.

Beş vaxt namazda, əttəhıyyatünü oxuyarkən, sağ tərəfə salam verərkən Rəsulullah Əfəndimizi baş gözü ilə görərdi. Görə bilmədiyi zaman o namazı yenidən qılardı.