MƏNQİBƏ ..................................... AL SƏNƏ LEYLA (1)

    Axtaran bəlasını da, Mövlasını da tapar deyirlər. Axtarmaq, ixlasla istəmək, buna qovuşmaq üçün əzmlə çalışmaq deməkdir. Bir şeyi yaxşı etmək, onu çox və davamlı etməklə mümkündür. İnsan zamanla o işin ustası olur. Allah yolunda əzmlə çalışan da Allahu Təalanın rizasına qovuşar. İnsan sevdiyini çox anar. Çox anınca ikisi arasında bilmədiyimiz bir şəkildə söhbət hasil olur. Onun üçün nəyi aradığımıza, nəyi çox andığımıza diqqət etməliyik.

    Cavanın biri, ilk fikirdə bir qıza aşiq olmuş, lakin qızın xəbəri yoxdur. Qızın evini öyrənər, gedər atasına qızıyla evlənmək istədiyini söyləyər. Bunu nə qız tanıyar, nə anası tanıyar, nə də atası. Bu səbəbdən adam qovar bunu.

    Cavan da o bölgədə olan övliya bir zata getmiş, vəziyyəti izah etmiş:

- Mən o qıza ilk görüşdə aşiq oldum, getdim istədim, məni qovdular. Nə olur bu işə bir çarə tapın, məni o qızla evləndirin.

- Dediklərimi etsən, bu çox asandır.

- Əfəndim, nə istəsəniz edərəm, yetər ki, o qızla evlənim.

- Qızın adı nədir?

- Leyla.

    Bunun üzərinə, o mübarək şəxs gənci bir otağa bağlayar və ona deyər ki:

- Burada Leyla, Leyla deyə bağır. Namaz, dəstəmaz, yemək xaricində bu otaqdan çıxma və davamlı Leyla, Leyla deyə bağır; sevgi və tələbdə səmimi olsan, narahat olma Leylaya qovuşarsan.

(davamı sabah)