ÜÇ MƏNQİBƏ
KİM BİLİR NƏ QƏDƏR DÖYÜLƏCƏKSƏN
Bəhlül Danə bir gün kimsə yox ikən Harun Rəşidin taxtına keçib oturmuşdu. Çox keçmədən sarayın vəzifəliləri gəldi. Bəhlülü taxtdan endirib döydülər. Bəhlül həm döyülür, həm də gülürdü.
Harun Rəşid içəri girib niyə Bəhlülün güldüyünü soruşdu. “Yediyim kötəklərə gülmürəm. Bu taxtda bir neçə dəqiqə oturmaqla bu qədər döyüldüm, sən illərcə oturursan, kim bilir nə qədər döyüləcəksən deyə ona gülürəm” dedi.
KİMİN RUZİSİNİ SƏNDƏN BİLİRSƏNSƏ
Bir nəfər Şeyx Şibli həzrətlərinə dedi ki:
- Əfəndim, ailə çox böyükdür, dolanışıq çətinliyi çəkirəm, nə etməliyəm?
- Dərhal evə get, kimin ruzisini sənə bağlı görürsənsə onu evdən at, kimin ruzisini də Allahdan bilirsənsə o evində qalsın.
BÖYÜKLƏRƏ QULLUQ
Bir Müsəlmanın axirətdə hesabı görülür, günahları çox, savabları az gəlir. Tam Cəhənnəmə atılacağı zaman bir kiçik torba savab xanasına gəlir və birdən savab tərəfi ağır gəlir. Həmin müsəlman təəccüb edir, “Bu nədir, mən hansı yaxşılığı işlədim ki, məni cənnətlik etdi?” deyə mələklərə soruşur. Torbanı açıb baxırlar ki, iki kürək torpaq. Mələklər də, “Bu nədir biz də bilmirik, Allahu təalaya soruşaq” deyirlər və ərz edirlər. Allahu təala buyurur ki:
“O, mənim övliya bir qulum dəfn edilərkən qəbrinə iki kürək torpaq atmışdı. Mənim sevimli qulumu sevən, ona yaxşılıq edən bir qulumu heç Cəhənnəmə ataram?”