MƏNQİBƏ .................................... QANUNİ SULTAN SÜLEYMAN XAN (1)

Qanuni Sultan Süleyman Xan, səlib hücumlarına son vermək üçün ordusuyla səfərə çıxmışdı. Ordu, ağır-ağır irəliləyirdi. Yol dar olduğundan ordu məcburən bağların içindən keçirdi. Hava çox isti olduğundan əsgər susuzluqdan qıvrılırdı.

Çox gözəl üzümləri olan bir bağdan keçərkən, əsgərin biri dözə bilməyib, bağdan bir salxım üzüm qopararaq az da  olsa susuzluğunu apardı. Sonra da ağaca yediyi üzümün dəyərinin bir neçə qatı məbləğində pul bağlayaraq, yoluna davam etdi.

Çox keçmədən fasilə verildi. Əsgər, qan-tər içində bir kəndlinin qaçaraq gəldiyini gördü. Xristian kəndli israrla Padşah ilə görüşmək istəyirdi. Kəndlini Qanuninin hüzuruna apardılar. Qanuni soruşdu:

- Nədir bu halın, qan-tər içində qalmısan, yoxsa əsgərlər sənə zərərmi verdi?

- Mən şikayət üçün deyil, məmnuniyətimi bildirmək üçün gəldim. Belə bir əsgəri, belə bir komandiri təbrik etməmək insafsızlıq olar.

- Əsgərlərinin sizi məmnun edəcək nə etmişlər?

- Əsgərləriniz bağdan keçdikdən sonra, üzüm budağında bağlı bir kisə gördüm. İçini açdığım zaman pul vardı. Diqqətli baxdım, bir salxım üzüm qoparıldığını gördüm. Anladım ki, qoparılan üzümün əvəzi olaraq qoyulub. Ordunuzda belə gözəl əxlaqlı əsgər olduğu müddətcə kürəyiniz yerə gəlməz.

(davamı sabah)