HEYVANLAR ALƏMİ DELFİNLƏR

Boyları 2-3 metr, ağırlıqları ortalama 150 kilo, hamiləlik müddəti 1 il, ömrü 20-30 il, üzmə sürəti 65 km/saat, yeməkləri kiçik balıqlar, düşmənləri balina və köpək balığıdır. Delfinlərdə oynamaq həyatın ən mühüm qismidir. Gəmilərin kənarlarında tullanarlar, sürət yarışı edərlər, su üstündəki odun parçaları ilə oynayarlar. Delfinlər və balinalar ciyərləri ilə tənəffüs edərlər. Bu, onların su içində ikən balıqlar kimi nəfəs alıb verə bilməyəcəkləri mənasına gəlir. Bu səbəblə nəfəs almaq üçün nizamlı olaraq su üstünə çıxarlar. Başlarının üstündə hava alıb vermələrini təmin edən bir dəlik vardır. Heyvan suya daldığında, dəlik bir qapaq tərəfindən avtomatik olaraq örtülür və içəri su sızmasının qarşısı alınır. Su üstünə çıxanda isə, qapaq yenə avtomatik olaraq açılır. Nəfəs alışlarında ciyərlərinin 80-90% -ini hava ilə doldururlar. Halbuki çox insan üçün bu nisbət ancaq 15% edər. Bala delfin suyun içində doğulur. Bir dişi delfin ana delfinə doğuşda və balanı sürətlə suyun üzərinə çıxartmaqda kömək edir. Ətrafdakı delfinlər bu çətin anda oraya gələr və balaya baxarlar. Bu köməkləşmə yalnız insanlarda olur.

MƏNKİBƏ                                             HUŞU APARAN DƏRMAN

Övliyadan olan Amiri Qaysın ayaq barmağında çürümə xəstəliyi başlandı. Bunu kəsmək lazımdır, dedilər. Amir “Qərara təslim qulluğun şərtidir,”- dedi. Kəsdilər. Bir neçə gün sonra xəstəliyin ayağına keçmiş, buduna çatmış olduğunu gördülər. Bu ayağı kəsmək lazımdır, dinimiz buna icazə verir, dedilər. Cərrah  gətirdilər. Cərrah “Huşunu aparmaq üçün dərman lazımdır ki, ağrını hiss etməsin, yoxsa dözə bilməz”- dedi. Amir “Bu qədər zəhmət çəkmək lazım deyil. Gözəl səslə Qurani-Kərim oxuyan bir nəfəri gətirin, Qurani-Kərim oxusun. Üzümdə dəyişmə gördüyünüz zaman ayağımı kəsin, xəbərim olmaz”,- dedi. Dediyi kimi etdilər. Biri gəlib gözəl səslə Qurani-Kərimi oxumağa başladı. Amirin üzünün rəngi dəyişdi. Cərrah budunun yarısından ayağını kəsdi. Dağlayıb bağladı. Qurani-Kərim oxuyan susdu. Amir özünə gəldi və “kəsdinmi,”- dedi. “Kəsdik,”-dedilər. Ayağını kəsmişdilər, dağlamışdılar, sarımışdılar, lakin onun xəbəri olmamışdı. Sonra “kəsik ayağımı mənə verin”,- dedi. Verdilər. Qaldırdı və “Ya Rəbb, verən sənsən. Mən də sənin qulunam. Hökm sənin hökmün, qəza sənin qəzandır. Bu bir ayaqdır ki, əgər qiyamətdə əmr gəlib, nə zamansa, bir günaha bir addım atmadınmı soruşsan, deyə bilərəm ki, heç bir zaman sənin əmrin olmadan bir addım atmamışam, bir nəfəs almamışam.”