DÜNYADAN HAVA HAQINDA

Hər il milyonlarla heyvan və bitki aclıq dərdindən tələf olmaqdadır və hal-hazırda minlərlə ac insan mövcud olub, doyunca yeməyə müvəffəq ola bilməməkdədir. Bu aclar, xüsusilə, bahalı olan protein maddələrinə, yəni içində üzdükləri azot dəryasına, ciyərlərinə qədər girmişkən, istifadə etməkdən aciz olduqları azot maddəsinə acdır. Bu hal, insanların acizliyini göstərməyə dəyərli bir misal təşkil etməkdədir. Əgər tənəffüs ilə oksigen qazını alıb qanımıza qatdığımız kimi, azot qazını da tutmaq xassəsi qanımıza bəxş edilmiş olsaydı, yer üzündəki bütün aclıq ehtiyacımız, bir nəfəslə təmin edilə biləcəkdi və artıq ac kimsə qalmayacaq, ovçuluq sona çatacaq, milyonlarla canlı, aclıq sıxıntısından qurtulacaq, aclıq, ümumiyyətlə, çörək və ət üçün insanlar bir-birlərinə hücum etməyəcək, yer üzü bir hərb meydanı vəziyyətindən çıxaraq, bir Cənnət rövzəsi halına dönəcəkdi. Bunların hamısı, insanın hər gün ciyərlərinə girən 1000 litr azotdan, 8 qram (7 litrini) üzviyyətinə qəbul edə bilməsilə olacaqdı.

Havanın yüksək təbəqələri yüngül və oksigen baxımından kasıbdır. Belə havada, həm tənəffüs çətinləşir, həm də ruhi təşvişlər hasil olur. Tənəffüs çətinliyi, yəni oksigen azlığının təsiri, alkoqolun təsirinə bənzəyir. Bu təsirlər insanlara görə dəyişir. Dörd min metrə qədər bir şey hiss edilməz. Bundan sonra nəfəs darlığı, boğulma hissi, baş ağrısı, istilik basması kimi dağ xəstəliyi əlamətləri başlayır. Ancaq, bu şərtlərə öyrəşərək bu üzüntü müvəqqəti olur. Doqquz min metrdən sonra digər ağırlaşmalar baş qaldırır ki, artıq orqanizm bu şərtlərə uya bilmir. Bu halda, oksigen bombaları ilə suni hava verilməzsə və ya digər tədbirlər alınmazsa ölüm baş verər.