MƏNQİBƏ BETƏRİN BETƏRİ VAR (3)

        Şeyx yenə heç bir şey söyləmədən ayrılır. Bir neçə saat sonra xəstə Atəşpərəst həm qusmağa, həm də altına qaçırmağa başlayır. Məhəmməd kamerada yenə tək başına qala bilmək üçün bir fürsət bilərək işçiləri çağırır. Vəzifəlilər vəziyyəti görüncə; “Bundan sonra bu kameranın təmizliyindən sən cavabdehsən” deyərək bir vedrə su ilə parça verib gedərlər.

    Nəzarətdəkilər ikiyə ayrılır, yenə aralarında döyüş çıxar, çoxu şişlənib ölür, qalanı da yaralanır.

Ertəsi gün şeyx əfəndi bölməni ziyarətə gələr. Kameraya yaxınlaşınca Məhəmmədin yanıqlı səsini eşidər. O bir tərəfdən Atəşpərəstin altını və kameranı təmizləyir, bir tərəfdən də dua edir.

- Ya Rəbbi sənə şükürlər olsun, yaxşı ki, kameraya girmişəm, mən də şübhəsiz döyüşdə ölə bilərdim. Bir də atəşpərəstlərə xidmət etdiyimdən dolayı Atəşpərəst müsəlman oldu.

Şeyxi görüncə başını əgər:

- Haqlı idiniz Xocam. Bu yazıq xəstə oldu. Təmizliyini də mənə etdirdilər. Düşündüm ki, ya bu adam ölsə halım nə olardı? Məni cinayətlə belə günahlandırardılar və ya buraya heç gəlməzdilər, adamın cənazəsi kim bilir neçə gün daha burada qalardı. Yaxşı ki, ölmədi, həm də müsəlman oldu, Üstəlikdə böyük döyüşdən xilas oldum.

    Şeyxi gülümsəyər:

- Betərin betəri olduğunu anladın demək. Sənə bir müjdə verim. Polislərin yanından keçərkən eşitdim, əsl oğru tutulmuş.

    Məhəmməd çox keçmədən polis bölməsindən çıxarılır. O da betərin betəri olduğunu yaşayaraq anlar.

    Bölgənin bir zəngini ona yazığı gələr, işə alar. Xanımı da iş-güc sahibi olduğunu öyrənincə onu təkrar evə qəbul edər.